>
 
وصایای امام خمینی«ره»
توربو سایت
تقویم شمسی

پیامِ درسیِ هفته
  • جملهٔ تاریخی امام خمینی
  • اصلاحِ جامعه با اصلاحِ دانشگاه میّسر می شود
  • ویژگی رهبر اسلامی
  • فِقاهت * عدالت * تقوا
  • فلسفهٔ نِهضَت کربلا
  • نفی اندیشهٔ جدایی دین از سیاست * عدالت اجتماعی * اصلاح اجتماعی امّت اسلامی * مبارزه با منکرات * فرهنگ آزادی کِرامات انسانی
نظرسنجی
نظر شما در مورد وبلاگ؟








فهرستِ مطالبِ کتاب
  • دربارهٔ وصیّت نامه

    ولایت

    تشیّع

    بزرگداشت حماسهٔ عاشورا

    تعلیم و تهذیب

    احیاء و اجرایِ احکام اسلام

    استقلال و خودکفایی

    حمایت از مستضعفان

    دین و سیاست

    اصول مالکیّتِ اسلامی

    حفظِ وحدت و یکپارچگی

    آزادیِ معقول

    ولایتِ فقیه

    علم و دین

    تحقّق عدالتِ اجتماعی

خدمات پردیس هاستینگ
صندوق تماس
سه شنبه 24 تیر 1393
ضِمنِ دُرود و صلوات بر امام اوّل شیعیان مولای متقّیان امیر المومنین علی«ع» و تسلیت رحلت جانگداز بنیانگذار انقلاب اسلامی امام خمینی«ره» ؛ به اِطلاع می رساند ؛ برای دسترسی به وبلاگ تخصصی امام خمینی«ره» - رحمة الله علیه - نیز می توانید به آدرس اینترنتی وب سایت www.vasayanameh.ir مراجعه فرمائید.
دعای ملکوتی نماز عیدِ سعیدِ فِطر :

«اَللّهُمَّ اَهْلَ الْكِبْرِیاَّءِ وَ الْعَظَمَةِ وَ اَهْلَ الْجُودِ وَ الْجَبَرُوتِ وَ اَهْلَ الْعَفْوِ ... .»

->خدایا اى اهل بزرگى و عظمت و اى شایسته بخشش و قدرت و سلطنت و اى شایسته عفو ... .<-

-->دریافت فایل صوتی دعا<--
 امیرالمومنین علی«ع» در سیرهٔ امام خمینی«ره» :
صلوات و سلام بی پایان به رسول اعظم که چنین موجودی الهی را در پناه خود تربیت فرمود و به کمال لایق انسانیت رسانید. و سلام و درود بر مولای ما که نمونه انسان و قرآن ناطق است و تا ابد نام بزرگ او باقی است و خود الگوی انسانیت و مظهر اسم اعظم است.

شخصیت این مرد بزرگ که امام اُمّت شد، شخصیتی است که [در] اسلام و قبل از اسلام و بعدها هم کسی مثل او نمی تواند سراغ کند. یک موجودی که امور متضاد را در خودش جمع کرده بود. کسی که جنگجوست، اهل عبادت نمی شود. کسی که قوه بازو می خواهد داشته باشد، اهل زهد نمی تواند باشد. کسی که شمشیر می کشد، و اشخاصی را که منحرف اند درو می کند، این نمی تواند عاطفه و اهل عاطفه، آن طور که این شخص داشت، باشد. این شخصیت بزرگ، امور متضاد را در خودش جمع کرده بود. در عین حالی که روزها روزه، و شب به عبادت مشغول، و گفته شده است که شبی هزار رکعت نماز می خواند، و در عین حالی که غذای او ـ آن طوری که در تاریخ ثبت شده است ـ از نان و سرکه، و فوقش زَیْت یا نمک، بیرون نبوده است. در عین حال قدرت بدنی ایشان، آن طور قدرت است که ـ آن طوری که در تاریخ هست ـ آن دری را که از «خَیْبَر» کَنْده است و چندین زِراع دور انداخته است، چهل نفر نمی توانستند بلندش کنند.

در شمشیرزنی، شمشیرهای او این طور بوده است که با یک ضربه از این طرف که می زده، دو نیم می کرده است، در صورتی که آن هایی که این ضربه را می خوردند، «خُودِ» آهنی داشتند، زره آهنی داشتند. و گاهی هم شاید، دو تا زره به تنشان می کردند. آدمی که با نان و سرکه زندگی می کرده، و بسیاری از روزها را روزه می گرفته است، و افطار را با چند لقمه نان و نمک و یا نان و سرکه افطار می کرده است، جمع کرده است ما بین آن زهد و این قوّت بازو، و این جمع بین دو تا امر متضاد است. آدمی که جنگجوست، آن طور که جنگجویان بزرگ را، دلاوران بزرگ را، به هزیمت وامی دارد. و می فرماید که اگر تمام عرب یک طرف باشند، به من هجوم آورند، من پشت نمی کنم. این آدم در عطوفت آن طور است که وقتی که یک خلخال از پای یک زن یهودی ربوده اند، می فرماید که مرگ برای انسان آسان است ـ قریب به این معنا ـ آدمی که در عرفان و علم ماورای طبیعت، آن طور است که نهج البلاغه حکایت می کند از مقام عرفانش. در عین حال شمشیر می کشد، و کفّار و اخلالگران را از دم شمشیر می گذراند. ما شیعه یک همچو اعجوبه معجزه آسا هستیم.

من می گویم اگر چنانچه پیغمبر اسلام (صلی الله علیه وآله) غیر از این یک موجود تربیت نکرده بود، کافی بود برایش. چنانچه پیغمبر اسلام مبعوث شده بود، برای این که یک همچو موجودی را تحویل جامعه بدهد، این کافی بود. یک همچو موجودی که هیچ سراغ ندارد کسی، و بعدها هم سراغ ندارد کسی. امروز روز1 نَصْب اوست به امامت اُمّت، یک همچو موجودی امام اُمّت است، البته کس دیگر به پای او نخواهد رسید، و بعد از رسول اکرم کسی افضل از او در هیچ معنایی نیست و نخواهد بود.

پیغمبر می خواست همه مردم را علی بن ابیطالب کند، ولی نمی شد. اگر بعثت پیغمبر هیچ ثمره ای نداشت، الاّ وجود علی بن ابیطالب و وجود امام زمان (علیه السلام) این هم توفیق بسیار بزرگی بود. اگر خدای تبارک و تعالی، پیغمبر را بعث می کرد برای ساختن یک همچو انسان های کامل، سزاوار بود؛ لکن آن ها می خواستند که همه آن طور بشوند، آن توفیق حاصل نشد.

درباره شخصیت علی بن ابیطالب، از حقیقت ناشناخته او صحبت کنیم، یا با شناخت محجوب و مهجور خود؟ اصلاً علی (علیه السلام) یک بشر ملکی و دنیایی است که ملکیان از او سخن گویند یا یک موجود ملکوتی است که ملکوتیان او را اندازه گیری کنند؟ اهل عرفان درباره او جز با سطح عرفانی خود و فلاسفه و الهیون جز با علوم محدوده خود با چه ابزاری می خواهند به معرفی او بنشینند؟ تا چه حد او را شناخته اند تا ما مهجوران را آگاه کنند؟ دانشمندان و اهل فضیلت و عارفان و اهل فلسفه با همه فضایل و با همه دانش ارجمندشان آنچه از آن جلوه تام حق دریافت کرده اند، در حجاب وجود خود و در آینه محدود نفسانیت خویش است و مولا غیر از آن است. پس اولی آن است که از این وادی بگذریم و بگوییم علی بن ابیطالب فقط بنده خدا بود، و این بزرگ ترین شاخصه اوست که می توان از آن یاد کرد، و پرورش یافته و تربیت شده پیامبر عظیم الشأن است، و این از بزرگ ترین افتخارات اوست. کدام شخصیت می تواند ادعا کند که عبداللّه است و از همه عبودیت ها بریده است، جز انبیای عظام و اولیای معظم که علی (علیه السلام) آن عبد وارسته از غیر و پیوسته به دوست که حجب نور و ظلمت را دریده و به معدن عظمت رسیده است، و در صف مقدم است. و کدام شخصیت است که می تواند ادعا کند از خردسالی تا آخر عمر رسول اکرم در دامن و پناه و تحت تربیت وحی و حامل آن بوده است، جز علی ابن ابیطالب که وحی و تربیت صاحب وحی در اعماق روح و جان او ریشه دوانده. پس او به حق عبداللّه است و پرورش یافته عبداللّه اعظم است.





مرجع : وب سایت شرکت توربو سایت،
نظرات ()





وضعیت آب و هوا
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :

  • آخرین بازدید :

  • آخرین بروز رسانی :
نما آهنگ تصویریِ اذان
گردشگری در ایران
سخنان امام خمینی ره

کد وبلاگ

کد لوگوی شناور در صفحه